Xeografía rural. Sociedades e técnicas

Diferencia entre a poboación rural e a poboación agrícola. A poboación agrícola é un conxunto de individuos que participa na producción. A poboación rural é xente que vive no medio rural, independentemente do que se adica.

Acondicionamento entre o espazo bruto e o agrícola, media o acondicionamento para a producción, a organización de ese espazo e os asentamentos poboacionales.  O que primeiro temos que estudar dun lugar é o espazo agrícola. Liña de pé de monte, liña que limita os espazos agrícolas dos lugares de poboación, outros cultivos...

O núcleo é consecuencia do espazo agrícola.

A primeira organización é a do espazo agrario.

Xeografía rural. Concurrencia, parasitismo e enfermidades

A agricultura baséase na loita contínua contra as forzas naturais. É importante elixir qué especies plantamos. Cada elemento vivo leva asociada unha enfermidade asociada.

• concurrencia: unha planta medra máis rápido que a que plantamos, competencia entre plantas.
• parasitismo: animais que destrúen as plantas
• enfermidades: bacterias

Xeografía rural. Ritmos estacionais.

Fundamentais para entender a actividade agrícola.

As plantas dependen principalmente do solo, o sol e a auga. Polo tanto a área dunha planta depende dunha área climática de do solo.

Os ritmos estacionais son ritmos que están neste proceso. O efecto do sol, da humidade, do rocío... que son elementos que inflúen nas plantas.

Habitualmente a actividade agrícola ten dúas compoñentes, natural e agrícola ou gandeiro. As estacións e os espazos agrícolas son necesarios para decidir a onde se leva o rebaño, que é un elemento móvil que vai onde as condicións o permiten. Os ritmos estacionais e as migracións pastorís (elementos móbiles), a transhumancia, alternancia do uso dos pastos e isto leva emparellado o camiño e as zonas de acumulación. Ten arquitecturas vinculadas, as relacionadas coa necesidade de almacenaxe, de acumular reservas (pallares, corrais, airas) e a arquitectura ligada ao camiño, ó movemento, cañada....

Cando vemos nun territorio unha liña debemos fixarnos nas trazas, que nos indican (explican) un xeito de usar o territorio.

Xeografía rural. Espazo agrícola

Pierre George, 1909 - 2006 ver noticia en El País

Libro "Compendio de Geografía Rural" 1963

O medio e o territorio están relacionados. Os países industrializados describen a industrialización como o final da agricultura. A importancia que segue tendo a agricultura actualmente é que segue sendo fundamental na vida humana e na disposición do territorio. A agricultura é na forma que máis se relaciona o home e o medio. Construcción territorial. O home intervén contra os parásitos, os axentes atmosféricos, as enfermidades, na procura un solo adecuado para a agricultura.

"A agricultura loita contra as inclemencias na procura de suelo adecuado para a producción, un suelo donde medrar."

Debemos darnos conta de que o territorio que vemos está manipulado, non é unha tabla, todo o que vemos é froito dun esforzo.

Pierre George estuda o territorio a través.

• espazo agrícola
• ritmos estacionais
• solos
• enfermidades e parásitos
• técnicas

ESPAZO AGRÍCOLA diferénciase das outras actividades en que a unidade de medida é a superficie. O solo valórase en función da súa productividade. O uso do suelo en base á sua producción e medido en superficie. O ferrado é unha peza de madeira que mide a producción de grao dun solo. Polo tanto mide a productividade do solo e polo tanto mide a superficie.

O traballo non se mide en horas, o tempo mídese por ciclos, non comeza ou acaba a outra hora, o traballo depende do tempo.

As condicións naturais impoñen límites. O espazo natural pon límites ao traballo agrícola. Os límites varían dependendo da capacidade económica e técnica do agricultor, e polo tanto os límites poden variar. O elemento natural pon límites ao espazo productivo.

Distribución por zonas do espazo agrícola en dúas escalas, a escala global e a escala local. Hai unha zona entre o deserto e os polos na que podemos cultivar, escala global. 

Hai unha escala local na cal temos que ter en conta os vales, os rios,... que son límites isométricos (altura), higrométricos e edafolóxicos (composición do solo)

O resultado do espazo agrícola é a búsqueda dun equilibrio entre a capacidade da técnica e da capacidade do medio físico. A producción e o límite dun espazo agrícola, depende das condicións da constancia (coidado continuo do terreo)

A loita pola conquista do espazo agrícola e contínua. Debe ser unha acción voluntaria e constante. Sinalar dous conceptos: a sustitución de especies, cambio por outras máis productivas, e a acumulación de experiencias colectivas, aprendizaxe de outras técnicas, para conseguir un producto.  Isto implica coñecemento.

O espazo agrícola é consecuencia de procesos contínuos.

¿como se conquista o espazo agrícola? Primeiro hai que liberar o solo de vexetación natural e preparalo (a rotulación), logo ven a irrigación e a bonificación. Transformamos espazo natural en espazo agrícola. A técnica fai que este proceso sexa máis fácil. O espazo agrícola é o primeiro punto que nos indica a capacidade técnica detrás da súa conquista. Ver o que subxace, que técnicas, que esforzos...

A agricultura é unha mostra da capacidade técnica e social da sociedade que está detrás.